Ubezpieczenie należności sprowadza się nie tylko do ochrony ubezpieczeniowej. Profesjonalny zakład ubezpieczeń w ramach ubezpieczenia
należności oferuje swojemu klientowi także indywidualną ocenę sytuacji finansowej potencjalnych dłużników oraz procedur kredytowych
stosowanych przez dostawców, a także odzyskiwanie ubezpieczonych wierzytelności.
Dotychczasowa praktyka w zakresie ubezpieczenia kredytów, zwłaszcza na gruncie zachodnioeuropejskim, wykształciła cały szereg zwyczajów,
reguł i zasad, którymi kierują się zakłady ubezpieczeń przy przyjmowaniu ryzyk kredytowych do ubezpieczenia, z których powinien sobie
zdawać sprawę ubezpieczający (dostawca).
Do podstawowych zasad ubezpieczenia kredytu należą:
Zasada współpracy między zakładem ubezpieczeń a ubezpieczającym - sprowadza się do dwustronnej współpracy opartej na zaufaniu, która
pozwala na długofalową, korzystną dla obu stron działalność.
Zasada partycypowania ubezpieczonego w ryzyku, zwana inaczej zasadą udziału własnego - sprowadza się do tego, że ubezpieczony powinien
zawsze ponosić część ryzyka. Odszkodowanie nigdy nie powinno równać się całej szkodzie (wartości niezapłaconej faktury) i w razie
zajścia wypadku ubezpieczeniowego powinno być zredukowane o odpowiedni procent, pozostawiony na ryzyku własnym ubezpieczającego. Z
zasadą udziału własnego jest związany zakaz ubezpieczania przez kredytodawcę udziału własnego w jakimkolwiek innym towarzystwie
ubezpieczeniowym. Wspólnota ryzyka stwarza ścisły związek między zakładem ubezpieczeń i ubezpieczonym oraz zabezpiecza przed
nierozważnym udzieleniem kredytu klientom niepewnym.
Zasada gwarantowania ostatecznego rezultatu polega na tym, że zakład ubezpieczeń nie gwarantuje zapłaty w terminie płatności, lecz
tylko ostateczny rezultat transakcji kredytowej. Z wyżej wymienioną zasadą związana jest zasada okresu karencji między zaistnieniem
wypadku ubezpieczeniowego a powstaniem roszczenia o odszkodowanie, co ma na celu upewnienie się zakładu ubezpieczeń, że należność
jest definitywnie stracona.
|
