W światowej literaturze ubezpieczeniowej znaleźć można wiele podziałów ubezpieczeń kredytów. Klasyfikacji ubezpieczeń kredytu dokonuje
się według różnorodnych kryteriów. Do najczęstszych zalicza się geograficzne pochodzenie kredytobiorcy, przyczynę ryzyka, rodzaj
ubezpieczanego kredytu i metody podziału ryzyka.
Najpopularniejsza wśród praktyków klasyfikacja według geograficznego pochodzenia kredytobiorcy dzieli ubezpieczenia kredytu na
krajowe (domestic insurance) i zagraniczne (export insurance). Stosowana jest przez światową organizację ubezpieczycieli
kredytu International Credit Insurance & Surety Association, zrzeszającą ubezpieczycieli, którzy generują 95 % światowych
obrotów w tych ubezpieczeniach.
W praktyce jest ona związana także z podziałem na ryzyka handlowe i niehandlowe. Kryterium tego podziału jest przyczyna powstania
ryzyka. Jeśli przyczyna ryzyka leży po stronie kupującego i związana jest z zawartą transakcją mamy do czynienia z ryzykiem handlowym. W
przeciwnym wypadku mamy do czynienia z ryzykiem niehandlowym. Ubezpieczenia kredytu krajowego chronią od ryzyk handlowych, natomiast
ubezpieczenia kredytu zagranicznego, zarówno od ryzyk handlowych, jak i niehandlowych. Dawniej zakłady ubezpieczeń specjalizowały się
tylko w jednym z wyżej wymienionych zakresów ubezpieczeń, natomiast teraz oferują najczęściej już obydwa warianty ubezpieczenia
(comprehensive insurance). Rozszerzenie oferty miało miejsce na skutek globalizacji gospodarek krajowych i rozszerzenia rynków zbytu
także na zagranicę.
|
